عموما مردم از آهک و نوع و شیوه تولید آن چیزی نمی دانند. تولید آهک به دو روش سنتی و صنعتی تولید می گردد. روش سنتی تولید آهک هزاران سال است که توسط بشر انجام می شود. امروزه نیز با وجود ابداع روش های صنعتی همچنان از روش های سنتی گذشتگان برای تولید آهک استفاده می گردد، زیرا هم کیفیت مناسبی دارد و هم برای کارگاه های کوچک تولید آهک روش خوبی محسوب می شود. فرآوری آهک همیشه با پخت آن همراه است و برای این منظور نیاز به کوره آهک پزی است.
در روش سنتی معمولا محل کارگاه در محل معدن آهک انتخاب می شود برای این منظور یک حفره در زمین ایجاد کرده و درون آن به صورت لایه ای سنگ آهک می چینند. بدین ترتیب زمین نقش کوره در روش سنتی تولید آهک ایفا می کند. این کوره های آهک پزی به کوره آهک چاهی یا تنوری شهرت دارند. در ادامه کوره را از پایین روشن کرده و روی آن را با گل آهک مهر می کنند. این روش تولید آهک زنده (پخته) سنتی است. همچنین در صورتی که هدف تولید آهک شکفته باشد در حین پخت روی آهک را مرطوب می کنند تا آهک هیدراته شود. در این نوع پخت خلوص آهک به درصدی بالای ۹۴٪ می رسد.
البته پخت آهک در روش سنتی زمان بیشتر و حرارت کمتری نسبت به حالت صنعتی دارد. نمی توان گفت که آهک سنتی از نظر کیفیت بهتر است یا آهک صنعتی زیرا هریک دارای کاربردهای مخصوص به خود بوده و هر صنعتی ترجیح می دهد از یکی از این دو نوع محصول استفاده نماید. تفاوت اصلی در تولید سنتی و صنعتی آهک در کوره های آن می باشد. کوره سنتی در داخل زمین به صورت تنور بوده و کوره آهک صنعتی به شکل دوار یا روتاری و از جنس آلیاژ خاصی می باشد.
آهک سنتی دیر واکنش است و درصد خلوص بالاتری نسبت به صنعتی دارد به همین دلیل در بخش ساختمان، ضدعفونی در پرورش دام و طیور، دفن زباله، تولید آهک هیدراته و تولید آجرهای اتو کلاو شده که از نظر سبک سازی ساختمان بسیار موثر است مورد استفاده قرار می گیرد.